Terapia grupowa DDA, DDD

Witam,

chciałbym w tym miejscu podziękować bardzo za spotkanie konsultacyjne! Naprawdę dużo mi dało wglądu w siebie.
Jestem gotowy rozpocząć terapię grupową w Państwa Psychocentrum od stycznia. Pozdrawiam Jarek.
(Jarek, Warszawa 2009)

Problemem z jakim zgłosiłem się na terapię indywidualną a potem na grupę DDA, DDD była nieprzeżyta do końca żałoba po ojcu alkoholiku. Wówczas byłem święcie przekonany, że bardzo dobrze sobie radze.Kiedy poszedłem na terapię, dopiero wtedy zacząłem widzieć jak wiele dziwnych mechanizmów obronnych sobie wypracowałem i jak bardzo terapia jest mi potrzebna. Teraz zauważam jak bardzo bylem bezradny i jak bardzo nie potrafiłem żyć swoim życiem. Już nie jestem taki dzielny jak dawniej i pierwszy raz w swoim życiu poczułem się bezpieczny przy kimś, pozwoliłem się sobą zaopiekować. Jeżeli macie problem, dajcie innym sobie pomóc.

(Tomek, Warszawa, 2009)

Wychowywanie się w domu, w którym panuje alkoholizm jest dramatem i obciążeniem na całe życie. Strat wynikających z byciem DDA jest o wiele więcej. Wiele osób nie wierzy, że można na siebie spojrzeć inaczej, lepiej, jakby z innej perspektywy, że można zacząć widzieć świat w jasnych kolorach. Grupa daje dużo siły i wsparcia. Dziękuję.

(Ela, Warszawa 02.2009)

Ja sama nie uczestniczyłam w grupie DDA. Mam znajomą, która dużo w sobie zmieniła. Nie wie, czy jestem na taką pracę gotowa. Bo przecież trzeba to wiedzieć. Poczekam, może.

(Olka, Warszawa, 01.2010)

Cieszę się, że trafiłam do was na grupę. Cieszę się, że spotkałam na niej wyjątkowe dla mnie osoby, które dały mi dużo siły. Dzięki nim zobaczyłam też, że nie jestem sama z problemem. Na grupie dużo dowiedziałam się o sobie. Grupa zamknięta dała mi poczucie bezpieczeństwa i anonimowości. Mogłam się otworzyć narreszcie . Mogłam się też skonfrontować z doświadczeniami innych, to nie było łatwe, ale dziś widzę jak ważne dla mnie. Cieszę się, że uczestniczyłam w grupie.

(Iwona, Warszawa, 2010)

Ja jestem już po takiej grupie. I jestem innym człowiekiem. Naprawdę warto przepracować swoje problemy, oddać się w ręce innych.

(Agnieszka, Warszawa, 2010)

Terapia wyglądała zupełnie inaczej niż się tego spodziewałam, ale zdecydowanie widzę efekty. Cieszę się, że się zdecydowałam na udział w niej.

Do tego miła atmosfera, kompetentni i zaangażowani prowadzący.
jeżeli chodzi o prowadzących MAGDA, jest bardzo profesjonalna, przy tym cierpliwa i otwarta na wypowiedzi uczestników grupy.
Wiele komentarzy Magdy zaskoczyło mnie sposobem spojrzenia na problem i zapadło mi w pamięć.
Już po pierwszym spotkaniu z Magdą, kwalifikującym do udziału w grupie, miałam lepszy „wgląd” w to, co się w moim życiu dzieje.

Równoczesna fachowość, profesjonalizm i ciepło w podejściu do mnie bardzo mi pomogła i w pracy na grupie i dawała mi duże poczucie bezpieczeństwa.

RAFAŁ, również bardzo profesjonalny, bardzo ciekawe, wnikliwe, często także zaskakujące były dla mnie Rafała pytania „naprowadzające”, uwagi i interpretacje wypowiedzi uczestników grupy.
Dużo mi się dzięki temu wyjaśniało, a ciekawość, jak zostanie skomentowana moja wypowiedź, często była dla mnie dodatkową motywacją do do pracy na grupie.
Zawsze dało się odczuć szacunek Rafała do osoby, z którą akurat pracował.

Piszę, bo uważam, że warto to zaznaczyć, że mimo kryzysów warto dotrwać do końca terapii. Ogólna ocena bardzo wysoka, bardzo się cieszę, że trafiłam na tę grupę do Państwa i że mogłam korzystać z zajęć z Magdą i Rafałem. W tej chwili  chciałabym dać sobie czas, żeby skorzystać z tego, co wypracowałam na terapii.
ciepło Was pozdrawiam.

(Małgosia, Warszawa, 2011)

Spotkania dla DDA w Psychocentrum spełniły moje oczekiwania. Prowadzący grupę, Magda i Rafał doskonale się uzupełniali: Magda stanowiła ogromne wsparcie, podczas gdy Rafał był ,,twórcą pozytywnej myśli”

(Monika, Warszawa, 2011)

Podczas spotkań dla DDA i DDD w Psychocentrum czułam się komfortowo. Prowadzący dbali o każdego uczestnika. Widziałam, że zwracają uwagę i upewniają się pytając o to czy czujemy się dobrze.

Bardzo podobało mi się jak Magda prowadzi grupę, z dużym zaciekawieniem i uwagą słuchałam, co mówiła. Dla mnie najważniejsze było to, że potrafiła omówić problem w bardzo zrozumiały sposób, po prostu rozmawiała ze mną  ”jak z dzieckiem” i wszystko było jasne. Rafał prowadząc spotkania jednocześnie bardzo żywo uczestniczył w naszych dyskusjach. Widać było, że zależy mu na tym żeby uczestnicy zastanawiali się nad tematem. Jego uwagi były bardzo trafne. Często naprowadzał nas tak, żebyśmy wyciągnęli wnioski. Cieszę się, że wzięłam udział w spotkaniach. Usłyszałam innych ludzi, co dla innych jest ważne. Razem mogliśmy zastanowić się co każdy z nas chciałby zmienić, co sprawia nam problem. Grupa była super.

(Ula, Warszawa, 2011)